çubucak orman içi kampı...

hatırlarsanız, haziran da üç gün kamp kurduğumuz yer,

o kadar çok fotoğraf çektim ki,

o zamandan beri bir türlü seçip düzenleyip, paylaşamadım.

ormanın içinde olmak, doğa her şey ama her şey büyüleyiciydi.

çok fazla çadır var, çadır kuranların en yenisi 15 yıllık,

30 yıldır her yaz gelip çadır kuran var.

çadırlar ev gibi, herkes düzenli tertemiz.

mayıs da gelip kasımda gidenler, sebze bahçeleri bile yapmışlar.

çadır tepesinde, sabahları masanız da,

sincaplar dolanıyor.

alakargalar, ibibik kuşları,

çadırların önlerindeki çiçekler, ortancalar...

yazmak yerine fotoğrafları paylaşayım.

çok fazla fotoğraf var.

 arkanıza yaslanın.

ve...

evet nasıl buldunuz, az bile anlatmışım değil mi?

hadi şimdi tekrar başa dönüp yada istediğiniz yerden,

tekrar tekrar bakın.

insan isterse herşey başka olabiliyormuş...

yaz bitti...

eylülün son haftası,

ekim dediğin sonbaharın ortası.

hala buralarda denize giriliyor olsa da.

yaz bitti.

yaz bitiminde hasır şemsiyeler toplanır.

sahil kenarlarından çekilip, bir sonraki yaza kadar beklemeye geçerler.

oysa kimler gölgelerine sığınmıştı, 

kimbilir ne tanıklıkları oldu.

sevince, neşeye, belki bir aşkın acısına,

çocuk kahkahalarına,

anne seslenişlerine,

bütün yılın yorgunluğunu mavi sulara bırakanların,

''oh be'' nidalarına.

yaz bitti,

hasır şemsiyeleri toplamaya başlarlar.

eylülün son haftası.

eylül dolunayı ve bulutlu gün...

yaz mevsimi dolunay zamanları bir başka oluyor,

eylül, sonbahar olsa da,

dolunayın seyri muhteşemdi.

üç gün boyunca dolunayı seyreyleyip,

dolunay yüzmesi bile yaptım.

dolunay da yüzmediyseniz,

ilk fırsatta deneyin.

hani yapılacak 100 şey listesine ekleneceklerden olsun.

dolunaydan sonraki günler bizim buralar serinledi.

dün ve önceki gün yağmur bile atıştırdı.

ve bir bulutlu gün oldu ki,

ben bulut kovalayıp durdum.

mahalleyi bulut bastı.

her biri ayrı güzellikte bulutlar

 üzerimizden geldi geçti.

fotoğraf makinemi almaya fırsat bile bulamadan,

hepsini cep telefonumdan kareledim.

akşam gün batımına dek,

bana görünen bulutları sizlerle tanıştırdım. 

ertesi sabah bir kuvvetli karayel geldi,

rüzgar üfürdü, bulutlar gitti.

yine birgün mandalya koyun da....

kargı koyuna varmadan sol taraftaki koy.

kendilerini çok severiz.

sıklıkla gider, oturup duruz.

hafta ortası morali olması için,

 paylaşıyorum bu kareleri.

yelkenliler süzülürken.

uzatın ayağınızı denize...

az kaldı önümüzde bayram tatili var.

:)

begonvil zamanı...

Yeni bir hafta,

yeni bir mevsim,

 sonbahar buralarda da kendini hissettirdi.

sabah ve akşam serinliği başladı. 

Geçip giden tüm zamanlar ömrümüzden. 

Geçen hafta Datça'nın begonvillerini gezdim. 

En güzel zamanlarında,  birbiriyle yarışan begonvilleri, 

karelere taşıdım. 

Arkanıza yaslanıp,  kahvenizi yudumlarken, 

Eski Datça sokaklarında dolaşmaya hazır olun.

yeni haftaya, umuda, hayata,

incirli kek...

incirler bir bollandı ki, sormayın. 

bol bulunca keke de dizi verdim.

araya ince dilim incir, üzerine tarçın,

bir kat daha kek hamuru.

en üste de,  badem kırıkları,

doğru fırına.

kenarları biraz fazla kızardı.

:)

ay ne güzel yapmışım,

pek lezzetli...

akşam sefası...

 bu güzel çiçeklerin adı,

akşam sefası

akşam sefaları açmaya başladı mı,

bahçedeki minik renkli fenerleri yakma zamanı da geldi demektir.

gündüzleri sımsıkı kapanıverir bu güzelim çiçekler.

gün batımında açılıverirler.

fenerler, çiçekler,

yaz akşamlarının, bahçe keyfidir.

hele şimdi akşamlar hafif hafif serinlemeye de başladı.

sefamı sormayın.

sefanız bol olsun.