mandalya ...

güneşi gördüğümüz her gün,

kış mevsimi de olsa,

deniz kıyısın da olmayı pek severiz.

eee hep evde oturup örecek değiliz,

el işi her yerde.

mavi ve yeşil mandalya koyundan,

kış günlerinize renk olsun.

yine birgün mandalya koyun da....

kargı koyuna varmadan sol taraftaki koy.

kendilerini çok severiz.

sıklıkla gider, oturup duruz.

hafta ortası morali olması için,

 paylaşıyorum bu kareleri.

yelkenliler süzülürken.

uzatın ayağınızı denize...

az kaldı önümüzde bayram tatili var.

:)

ecem'in gözünden ...

fotoğrafları çeken hep ben olunca, bazen tekrara düştüğümü farkediyorum,

bu kez makineyi Ecem' e verdim..Ecem bizim çocukların en küçüğü, 

bizim çocuklar deyince, Datça'da yaşayan arkadaşların çocukları, benim oğlum,

yani hepsi, bizim çocuklarımız. Bazen denk gelir, hepsi birden gelir,

bazen tek, tek gelirler. Okul tatili, yıllık izin, bayram, yılbaşı tatili...

 Onlar gelince hayat daha bir farklılaşır,

hepsine sevdiği yemekler yapılır, sofralar büyük tutulur.

Birlikte gezilir, çocukların yani kızlarımız ve oğullarımızın en sevdiği şey,

piknik yapıp, ateş yakmak. ateş deyince tehlikesiz ve dikkat ederek yakılan ateş.

bazen şömine ateşi, bazen deniz kıyısın da... özellikle kış mevsimin de.

tüm bu kareler, Ecem'in gözünden...

Mandalya koyu, öğle saatlerinden, gün batana dek,

denizinden, bulutundan, kıyısından, dağından...

ve tatlı Ecem, 

Hukuk okuyor Ecem , bu yıl son sınıfta.

mandalya da gün batımı,
son karede bendeniz ve Ecem için yakılan ateş...
19. 0cak.2014 / Pazar

yılın ilk yüzmesi...

5 ocak 2014

muhteşem bir güneş, harika bir hava

daha başka ne yapabilirdim ki;

yüzdüm tabii...

burası Mandalya koyu, Kargı yolu üzerinde, 

biz geldiğimiz de çoluk, çocuk neşeli bir gurup piknik yapıyorlardı.

denizin rengini ve güneşin sıcaklığına dayanamadık.

hemen suya atladık...

yüzmenin ötesinde, suda epeyce oynadık bile...

Buse, annesi ve ben.

 denizden çıkınca, seyrettiğim bu manzarayı, kareleyebilecek,

keşke daha iyi bir makinem olsaydı.

gerçekten rüya gibiydi....

tablo gibiydi renkler, seyrine doyum olmayacak türden,

her zaman karşılaşılamayacak manzaralardan biriydi.

Sevgili  Buse, yılbaşı tatili için annesini ziyarete gelmişti,

 İstanbul'a doğru yola çıktı.

Datça'daki son günü denizde olmak ona doğanın armağanı oldu.