herşey dikiş kutusunun kapağını açmamla başladı.
tahta makaralar ve kurdelalar ile fotoğraflar,
çekmeyi nicedir istiyordum.
uğraşmak gerektiğinden, tembellik ediyordum.
bugün canım sıkılıp. içimden de istek gelince,
işe koyuldum. lakin evde canı sıkılan bir tek ben değilmişim.
meğer benim karakız masanın altında, sandalye de uyuyormuş.
makara takırtılarını duyunca. hemen masanın üzerine atladı.
benim böyle ip gibi dizdiğim makaraları,
dağıtıp, çekim alanıma yayıldı.
ortalığı karıştırdı.
küçük hanımı oradan kaldırmak, hiçte kolay olmadı.
renkli, takırtılı, kalabalık, ne isterse var.
askeri düzende diz, makaraları o kadar uğraş,
bir pati darbesine düzen bozulsun.
renkli, renkli çok da güzel durdular.
makaralar da, düzenli ordu kıvamında.
:))))
:))))
ben çok eğlendim, renkleri işler, hep iyi gelir bana.
düş hanım kızımız da, son makaraya kadar keyfini çıkardı.
evde ne kadar kurdela, dantel vs. varsa ortalığa dökülmüşken,
bende bol bol fotoğrafladım.
bu kış nelerle uğraşacağım da belli oldu.
bir dikiş makinası şart.
kadife kurdelaları da ayrı bir severim.
özellikle, bu iki renk.
neler yapabilirim acaba?
epeyce de dantel var elimde,
bakalım kış ola hayrola.
eğlence bitti,
makaralar dikiş kutusuna konuldu.
bugünün hatırası,
bu renkli kareler oldu.
