dağ çileği peşinde ....

şu gördüğünüz ponpon meyveden 

bir kasecik yemek için 

dağ tepe bayır dolaştık.

sadece dağ çileği değildi,

kısmetimiz.

yaban mersini dalları dolmuştu.

meşe palamutları
neşe verdiler.

ganimetlerimiz toplu halde. 

yaban armudu.

sepete dolup, eve gelenler.

dağ çileği, yaban mersini, keçi boynuzu,yaban armudu,

meşe palamudu.

doğa yürüyüşünün keyfi.

ve dilimde çocukluktan kalma bir şarkının mırıltısı,

''orman ne güzel, ne güzel''

yaban mersinli kek ve çay...

her mevsim bir başka lezzet de,

sonbaharın, en güzel  lezzeti de,

bence, yaban mersini...

sevgili arkadaşım Lale,

elinde bir sepet yaban mersini,

ve

bir sepet yaban mersinli kek ile geldi. 

ellerine sağlık harika bir kek yapmış.

ben de yanına, hoş kokulu,

nefis aromalı bir bitki çayı ikram edince,

mevsimsel bir lezzet şölenine dönüştü.

fotoğraflarla tablolaştırmak kısmı benim yeteneğim.

keki yapmamış olsam da,

 bu nefis kareler de gayet başarılıyım. 

kekin tarifi farklı,

Lale'den aldığım tarifi paylaşayım;

malzemeler : 

yaklaşık 225 gr un, 100 gr toz şeker,

1,5 tatlı kaşığı kabartma tozu,1/2 tatlı kaşığı karbonat,

1/4 tatlı kaşığı tuz,1 adet yumurta, 6 yemek kaşığı sıvı yağ, 

1 bardak yaban mersini,200 ml buttermilk, nedir bu buttermilk?

 sütün içine birkaç damla limon suyu ilave edip, 

10-15 dk oda sıcaklığında bekletilip elde edilebiliyormuş.

yapılışı ise şöyle;

sıvı ve katı malzemeler, ayrı ayrı kaplarda karıştırılıp,

sonra her ikisini, tahta bir kaşıkla, yavaş yavaş birbirine karıştırılacak.

yaban mersinlerini ekleyip, 190 derece fırında 20-25 dakika pişirin.

denemeye değer,

yumuşacık, ve sanki bildiğimiz kekten daha doygun bir lezzet.

yabani ''yaban mersini'' desem mi?

yaban mersini desem, internet de araştırdığımda,

şu marketlerde satılan bilinen yaban mersininden değil benim topladığım,

çok ama çok benziyor, fakat değil.

acaba yabanisi mi? 

bende anlayamadım.

neyse topladım, biraz buruk da olsa, tadı, ben sevdim.

hem karasından, hem beyazından da topladım.

beyazı daha yumuşak, daha sulu gibi,

ama kekremsi tadı aynı.

boyutları, yaprağı, çalı formu hepsi aynı,

siyahı daha çok bulunuyor.

hepsini kuruttum, bitki çayı olarak yada çerez gibi tüketeceğim.

çok ama çok azından reçel denedim.

 başarılı olduğumu söyleyemem, fakat sonuç ilginçti,

daha sulu olan beyazı sertleşti, siyahı daha yumuşak oldu,

siyahı rengi daha güzel oldu.

lezzetine gelince buruk ve kekremsi tattan  reçel de eser  yok.

reçel çeşitlerime 21. reçel olarak kaydedildi,
yaban yada yabani mersin reçeli,
sonuç  iyi olmadı lakin, denemeden bilemezdim,

yaban mersini peşinde...

Benim için en güzel,  Datça zamanı ekim ayı ortasından,

kasım ayı ortasına kadar olan zamandır.,

tatilciler, yazlıkçılar gider,

Datça bize kalır, güneşli ama yaz kadar sıcak olmayan günlerde başlar.

denizin tadı, gezmenin tadı bu zamanlardır.

geçen hafta gezmekten blogum ile fazla ilgilenemedim,

ama bu hafta çok güzel fotoğraflar olacak,

içiniz açılacak, soğuk günlere moral olur umarım.

yaban mersini de bu zaman da toplanılacak duruma gelir.

arkadaşlarla, gereme koyuna gittik.

fotoğrafların bazılarını telefonumdan çektim, 

görüntüler bu nedenle farklı.

mersin çalısı ararken fotoğraf makinesini araba da bırakınca,

hem mersin topladık, hem deniz, hem piknik...

mersin çalısına ulaşmak için girdiğim yerlerdeki çalıların,

dikenleri yüzünden elim, kolum, bacağım çizik içinde kaldı.

nasıl da güzel duruyorlar değil mi?

sıkı da bir yürüyüş yaptık, bu yol da yürümek gayet keyifliydi.

çam ağaçlarının bu sarmaş dolaş hallerine bayılıyorum.

hem kara, hem beyaz yaban mersini vardı,

epeyce topladım, ne yapacağımı henüz bilmiyorum,

topladığım yaban mersinleri ile bir başka post da tanışacaksınız. 

gereme koyu yarımadanın ege denizi tarafında,

daha dalgalı ve hırçın bir denizdir, o gün şansımıza sakindi.

yaban mersinleri çok yakında karşınız da olacak.
yaban mersinleri ile neler yapabilirim, önerileriniz varsa sevinirim.