goca moğla pazarına varıp geldim...

heykel olup zamana taşınan bu görüntünün,

aslı zamanın içinde,

bağından, bahçesinden, kümesinden,

emek verip ürettiğinden.

yaza, kışa tüm zamana aş ola, tat ola,

kışa hazırlık,

gelecek günlerde evin bereketi eksilmesin diye,

kuruyan biberler, tarhanalar, salçalar...

turşuluk

acısından kırmızı  - yeşil biberleri

biblo niyetine süs edilip dizilecek kabakları,

kavunu - karpuzu

üzümleri 

bu fotoğraf karelerini

çok çalışıp, pazara gidemeyen,

modern hayat tutsaklarına armağan ediyorum.

eski bir tutsaktan, emekli bir kasaba insanına terfi eden bendenizden,

sevgilerle.

ağustos dolunayı...

elimdeki küçük bir Nikon compact fotoğraf makinası,

lakin ben dolunay çekmeye uğraşma sevdasından,

asla vazgeçmiyorum.

işte karşınızda ağustos ayının dolunayı,

elimden ne geldiyse...

renkli kahvelerimiz olsun....

ferah kahvelerimiz de olsun.

illa kahve olsun.

çocukluğumun  tadı, leblebi şekeri,

o zamanlar sadece beyaz olurdu.

şimdi renklendi, gıda boyasının, zararlı olduğunu bilsemde,

dayanamadım aldım.

bir de kuş lokumu.

konu mankeni durumundaki emaye fincanı ise,

Kolombiya'dan almıştım.

minnak bir emaye fincan görünce nasıl da sevinmiştim.

leblebi şekerini kavanoza koydum,

seyretmesi de güzel.  

hep güzellik dileyim de, 

güzellikler bulsun bizi.

bostan budur...

bu bahar, babamın hastalığı nedeni ile,

İstanbul'daydım.

bahçeye sadece 4 domates, 4 biber fidanı diktim.

bu bolluk o fidanlardan değil.

kız kardeşim,  Küçükkuyu -  Çanakkale'de yaşıyor.

ve iki dönüm bir bahçesi var.

tüm aile bu yıl çiftçi oldu.

bir bostan yaptılar ki, bereket doldu.

bana da yetti, evimize, kargo ile bir koli  bolluk geldi.

akşam üzeri dalından topladığı,

sabah benim elime vardı.

İstanbul' daki müşterilerine, sürekli kargo yolluyorlar. 

Datça' ya da aynı hızla gelmesi ne güzel.

çıtır çıtır, ilaçsız, hormonsuz.

patlıcanların çekirdeği bile tatlı.

toprak ne muhteşem,

lezzetleri gerçekten çok başka,

çocukluk tadımızda.

kek benden...

çay yada kahveyi yapan haber versin.

yaz günleri akşam yemeği geç saatlere kalıyor.

sabah erken kalksak da,

küçük bir yürüyüş, yüzme derken saat 10'u buluyor kahvaltı.

emeklilikten mi? yoksa Datça'nın rehavetinden mi? 

kahvaltı masasından kalkmak iki saati buluyor.

yani iki olmasa da, bir buçuk saat olduğu kesin.

öğle yemeği yerine soğuk çay yada kahve yanında,

bir dilim kek yada soğuk sütlü bir tatlı veya yoğurt yetiyor.

bu nedenle  bu aralar kek bizim evde sıkça pişer oldu.

bu kek güzeli,

üzüm ve hindistan cevizlidir.

tarif bildiğiniz klasik kek tarifi,

bu kalıp için;

2 yumurta, 1/2 bardak sıvıyağ, 1 bardak yoğurt,

2 paket vanilya, 2 paket kabartma tozu,

alabildiğince un, kuru üzüm, hindistan cevizi.

180 derece fırında 30- 35 dakika.

kabarması, rengi pek hoşuma gitti, 

fotoğraflayıverdim.

fotoğrafları beğenince de paylaştım.

keşke bu keki de paylaşabilsem, hep birlikte yesek.

bizim buralardan...

çok ama çok sıcak zamanlar,

 hele hele öğle vakitleri hiç bir yere kımıldamak mümkün değil,

lakin sağlıkla ilgili işler gerektiğinde istikamet Marmaris oluyor.

sağlığımda bir sıkıntı yok, arkadaşlarımı götürdüm.

sadece şoför ve araba yani taşımacılık kısmındaydım.

''sağlık turizmi'' yapıyoruz diye güldük. 

hastane işlerini bitirince,

Marmaris marina da, soluklandık,

klimalı kahve dükkanın da serinledik.

Marmaris marinayı beğenirim, şirin, sevimli bir mimarisi vardır.

bir çok yerde fotoğrafını görmüş olduğum şekilde,

 şemsiyelerden gölgelik yapmışlar.

marinada gözüme takılanlar, objektife düşenler,

bolca mavi  ve rengarenk şemsiyeler oldu.

bu şemsiye çalışması, bence çok başarılı,

hem gölgelenip, hem de renklenmek.

rengarenk, renk ahenk,

bu olsa gerek.

sıcaktan dolayı kıyıdan köşeden çekebildiğim kadarı ile,

fotoğraflar

eve gelince bir de baktım,  renkli kareler toplamışım.

akşam üzeri Datça'ya dönerken,

dayanamayıp, Aktur' a girdik,

kendimizi sulara atıp serinledik.

son kare sizin için olsun,

denizin çakılı, mavisi  ve serinliği.

emaye tas ve üzüm hasadı...

bu yıl asmada sıkıntı var.

sanırım hastalandı.

gereken ilgiyi gösterdik. umarım iyileşir.

az salkım vardı ama yinede ilk hasadımızı aldık.

üzümleri toplarken komşum elinde, bu gördüğünüz emaye tas ile geldi.

benim gözlerim açıldı.

ben bunu neden görmedim diye.

dışı koyu yeşil, içi minik çiçek desenli,

oya gibi bir tas.

hemen takas yapalım dedim.

ben ona seramik bir kase verdim.

ondan da bu tası aldım.

sevgili komşum takasa gerek yok Ayşen abla,

sevdiysen senin olsun dedi.

sevmez miyim?

aşk bu ''emaye aşkı''

ama sanırım emayeler de beni seviyor.

gelip bir şekilde beni buluyor.

emaye kaplar epeyce oldu.

mutfakta hep onları kullanıyorum.

evet emaye sevdasına üzümleri arada kaynatmayalım.

bu kadar minikler, bir o kadar da tatlı.

asmayı çok faydalı buluyorum, gölgesi, yaprağı, üzümü.

arka bahçedeki asma beş yıldan fazladır var.

geçen yıl, ön tarafa da asma diktik.

çardağını da hazırladık.

sanırım, gelecek yıl asma çardağı tamamen sarar.

son karede iki güzel bir arada.