mini mini sebzecikler....

Çarşamba günleri eve 5 dk mesafede,

yerli pazarı kurulur.

sadece Datça'da ki köylüler ekip biçtiklerini getirir.

en önemli özelliği,

yazın sabah 7'de başlayıp saat 8'de hiç bir-şeyin kalmadığı pazar. olmasıdır.

sabah altı buçukta arabalar dolar pazar yerinin etrafında.

bu hafta o kalabalık kış evlerine, şehirlere gidince,

sakinleşmiş pazar yeri.

bende ilk kısa mesafe yürüyüşümü yaptım pazara gittim.

daha iyi bacağım, ama yavaş yavaş...

aman allahım ne göreyim.

bizim köylüler  minik sebzeler üretmiş.

normal ile miniklerin arasındaki farkı görüyorsunuz.

mini sebze falan üretmemişler 

ama

artık tarlalardan son mahsulleri aldıkları için,

böyle mini mini hepsi.

şimdi bunlar fotoğraflanıp, paylaşılmayı hal etmiyor mu?

bostan budur...

bu bahar, babamın hastalığı nedeni ile,

İstanbul'daydım.

bahçeye sadece 4 domates, 4 biber fidanı diktim.

bu bolluk o fidanlardan değil.

kız kardeşim,  Küçükkuyu -  Çanakkale'de yaşıyor.

ve iki dönüm bir bahçesi var.

tüm aile bu yıl çiftçi oldu.

bir bostan yaptılar ki, bereket doldu.

bana da yetti, evimize, kargo ile bir koli  bolluk geldi.

akşam üzeri dalından topladığı,

sabah benim elime vardı.

İstanbul' daki müşterilerine, sürekli kargo yolluyorlar. 

Datça' ya da aynı hızla gelmesi ne güzel.

çıtır çıtır, ilaçsız, hormonsuz.

patlıcanların çekirdeği bile tatlı.

toprak ne muhteşem,

lezzetleri gerçekten çok başka,

çocukluk tadımızda.