datça hurması ve ben...

hiç bir bağlantımız  yok.

sadece hurmaların böyle güzel olgunlaştığı zamana,

denk geldi benim,

diz yan bağlarımı zedelemem.

15 gündür evde zorunlu istirahatdayım.

instagram ve facebook sayfamdan takip edenler,

durumu biliyor.

ben zamana not düşmek için buradan da paylaşıyorum.

durumum budur arkadaşlar,

oturup durum.

bol bol yün örüyorum.

datça hurmalarına gelince,

çok lezzetlidir.

ayrıca çok estetik.

ne güzel fotoğraflar oldu.

sevgilerimle.

aktur kurucabük...

marmaris yolundan gidip gelirken,

hep varma telaşından  durup da gezemediğimiz koy.

aktur yine çok güzel gözüküyor der, 

ama durmaz geçeriz.

Datça'ya 30 km mesafede,

bu kez arabaya binip aktur için gittik.

aktur kurucabük ve çiftlik koylarından oluşan bir cennet.

kurucabük küçük, evler muhteşem, ormanın içinde,

denizin dibinde.

şanslı azınlık bu güzel  yazlık evlere sahip.

küçük bir restoran -  cafe var ve kumsal da çok büyük değil.

bu nedenle sadece gezip, gördük.

aktur çiftlik, kovanlık...

yoldan geçerken görülen ilk üç kare,

tekneler, uzun bir kumsal, ahşap iskele,

yeşil bir çam ormanı.

yol yukarıda, durup da koya bakılan nokta.

koyun hemen ardında çam ormanı,

kovanlık orman kampı,

bu küçük kulübeler kullanılmamakta.

ağaçların gölgesinde,

denizin dibinde.

burada her şey ahşap,

bu harika soyunma kabinleri,

duş alanları, piknik masaları...

 çam dalları o kadar sık ki,

derin bir çam kokusu, elinizle dokunduğunuz dallar.

çamların gölgesinde dinlenip, 

balıklarla birlikte yüzdüğünüz masmavi deniz.

yeşil ve mavi,

orman ve deniz 

ormanın içinden denize.

datça 2016
aktur.

knidos gün batımı...

işte bu son kareyi çekebilmek için,

neler yaptım, hadi bakalım seyre başlayın.

filmi geri sarar gibi.

güneş batmasına bir saat kala knidos a geldik,

önce maviliklerde yüzdük.

sonra antik şehrin kalıntılarında dolaşıp zamanın izini aradık.

şaraplarımızı alıp,

fenerin karşısına yıkıntıların kenarına oturduk.

ege ve akdenizin birleştiği noktada,

zamana, yaşanmışlıklara dair konuştuk.

hayaller kurduk, zamanın içinde antik kente, düşsel yolculuklar yaptık.

bizden başka zamana tanık olanları farkettik.

kumlara dizilmiş eylül güzellerini.

kum zambaklarının nefes kesen beyazlığına,

yine hayran kaldık.

bir kenara çekilmiş tekne kalıntısına,

son kez baktık.

ve egenin sularına gömülecek güneşi,

nefesimizi tutup seyre daldık.

  bir kez daha, 

güneş  ve deniz kavuştu.

son kare hafızalarımıza kazındı.

''gün biter gülüşün kalır''

şarkısının ezgisi dilime dolandı.
hafta sonunuz güzel geçsin.

kolay pasta...

hemde bol çikolatalı,

kahveli,

hatta likörlü...

gereken malzeme;

bir hazır pasta taban kakaolusundan,

1,5 su bardağı süt, 4 tatlı kaşığı nescafe, 4 tatlı kaşığı şeker,

arzu ederseniz küçük bir likör bardağı kahve likörü,

4 dikdörtgen paket bitter çikolata,

bir çay bardağı süt,

üzeri için türk kahvesi,

büyük bir fincana 1,5 su bardağı süt, şeker ve nescafe

arzu ederseniz bir miktar kahve likörü,

koyup eriyene kadar karıştırın.

karışımın 4/3 ünü pasta tabanın her iki parçasına,

fırça ile yedirin.

4/1 üst için kalsın.

bir kaba çikolatayı parçalayıp, 1 su bardağı süt ile birlikte,

koyup kısık ateşte çikolatayı iyice sıvılaştırın.

bir miktarını ara kat olarak sürün.

ikinci pasta tabanı üzerine kapatıp,

kalan 4/1 süt, nescafe karışımını yedirin.

kalan çikolatayı yavaş yavaş üzerine dökün.

çikolata hem donsun diye buzdolabına kaldırın.

türk kahvesini, küçük bir elek yardımı ile,

pastanın üzerine serpin.

pastanız yenmeye hazır.

olive farm'dan kareler....

bu sefer bahçesinden,

zeytin dalları yüklü, salkım salkım,

seyrine doyulmuyor.

içerisi her zaman ki renkliliğinde,

üst üstte konulan, sirke ve zeytinyağı şişelerinin,

miniklerini yapmışlar.

seviyorum olive farm da gezmeyi.

minnak minnak...

en  büyüğü baş parmağım kadar olan.
bu  minnak armutlarda eksik hiç bir şey yoktu.

renk, koku, lezzet.

evin karşısında yol kenarında, kendi çıkan armut ağacından,

armağan.

narlar kızarmaya başladı, lakin bu minnak nar,

büyümeden kızarıvermiş, şaşırdım.

bu yıl bahçede etrafa saçtığımız çekirdeklerden,

isteyerek saçmadık :) 

bir kaç tane karpuzcuk büyüyüverdi.

irice bir portakal büyüklüğündeki,

bu karpuz,

çook tatlıydı.

bir de bal kabağım var,

iki yıldır ekip bir türlü büyütemediğim.

o da bu yıl kabak verdi.

öyle kocaman bal kabağı olmadı. küçük bir kavun kadar.

sapı iyice kuruduğunda koparınca, 

tadacağız lezzetini.

Mutlu bir hafta sonu gecirmeniz dilegiyle.