güneşli ve sıcak geçsin hafta sonu....

sokaklar, evler,

çaylar, kahveler

ve

kalpler

hep sıcacık olsun.

kim korkar kara kıştan....

ben korkarım tabii ki,

küçücük bir elektrikli ısıtıcı ile ısınıyordum kaç yıldır,

fakat bu yıl o kadar üşüdüm ki, soba kurmak şart oldu.

evin ortasına sobayı kurdum.

artık gelsin kestaneler, ıhlamurlar....

odunları dizdim,

eski valizlerin içine evde bolca olan yastıkları doldurup,

minderleri de hazırladım.

düş hanımın minderini de, sobanın yanına aldım, 

lakin kara kızım soba dan pek korktu,

zamanla alışacağını umuyorum.

şömine yaptırmadığım için,  ilk kez pişman oldum.
bu kış sobayı tecrübe edeyim,
nasıl olsa yeri hazır, bir şömine konduruveririm.
artık kışlar soğuk mu olacak nedir?

boş durmuyorum...

şöyle dikkatlice bir bakın,

ben neler yaptım.

aile içinde, eşte, dostta,

sandıkta, kıyıda köşede,

ne kadar dantel varsa topladım ve birbirlerine ekleyerek,

mutfak için perdeler yaptım.

eksik kalan küçük yerlere basit dolgu işi ördüm.

ara dantellerini, kumaş ile birleştirerek kapı için uyguladım.

beyazişi yorgan ağzını da, mutfak perdesine dönüştürdüm.

süslerimi de kolayca yerleştirdim.

neredeyse herbiri başka model ve farklı amaçlarla örülmüş danteller.

daha elimde, epeyce dantel var.

hedefi büyüttüm yatak örtüsü planlıyorum.

başlarken böyle bir sonuç elde edeceğimi tahmin bile etmedim.

sanırım becerebilmişimdir.

yapacağım yatak örtüsü için,

bana yardımcı olacak fikirlerinizi bekliyorum.

şöyle bir dip köşe karıştırın,
bakalım sizin evde neler var....

emaye çaydanlık....

hava soğuk, günlerdir hepimizin dilinde bu cümle,
Datça bile soğuk, Akdeniz iklimi gibi hiç değil.

soğukta en iyi giden sıcak içecek,
çay, kahve, salep, sıcak çikolata,
hepsi bir yana ...

en güzeli mis gibi aromaları ile hem evimizi,
hem ruhumuzu, hem bedenimizi ısıtan,
doğal bitki çayları.
bu bahar, pek çok bitkiyi çay için kurutmuştum.
papatya, nar çiçeği, biberiye, kekik, nane, karabaş otu, adaçayı....

bu postun asıl amacı şu güzelim emaye çaydanlığımı,,
şöyle her açıdan göstermekti.
:))))
ben emaye, emaye diye yanıp tutuşurken annem demez mi?
benim bir çaydanlığım var, yeni ama 20 yıl falan oldu, bilmem sen beğenir misin?
sen mavi çaydanlık arıyorsun, eskilerden bu mavi değil,
ben hiç kullanmadım istersen al.
bir gördüm ki,benden  bu güzeli saklarmış.
tepsim ise sevgili komşumun, Aydın'dan bana getirdiği emayelerden bir parça.

 en sevdiğim bitki çayının içine bal koymak.
soğuklar ve kış zor geçecek gibi,
bu haftanın emayeleri bunlar oldu.
sıcacık sevgiler.

yağmur yağmadan, yani dünden....

iyi bir hafta geçirelim, 

geçen hafta Datça, hiç olmadığı kadar soğuktu, kediler ve tavuklar için ,

bahçeye koyduğum sular dondu. Öyle ince bir buz tabakası değil, tamamı buza kesti.

Ayazdan yürüyüş falan yapamadım. Şimdi de yağmur var.

Lakin dün  bambaşka birgün oldu.

Gölün yanındaki parka kadar yürüyüp, bol bol fotoğraf çektim.

Şimdi de, camın kenarında, elimde kahvem,

 yağmur yağarken bu fotoğrafları sizinle paylaşıyorum.

Gölümüz de ördeklerimiz boldur,

onlarda güzel günün tadını çıkarıyorlardı.

Güneşi gören, herkes tatlı sıcaklığa çok sevinmişti.

Denizi seyrederek eve döndüm, 

sıcağı özleyen herkes , güneşli güzel günün hakkını verdi.

İstanbul'da ve bir çok yerde yağmur yağmakta,

haftaya bu güzel karelerle başlamak istedim.

uzun zamandır, Datça dan fotoğraflar paylaşmıyordum.

özlemişsinizdir.

iyi bir hafta sonu olsun....

soğuk günlere, direnen kış güllerinden 

sevgiler

kar, soğuk ve zorluklarla dolu bir hafta geçiren, 

herkese evde dinlenerek geçecek bir hafta sonu diliyorum.

güller yetmez gibi geldi.
yaz günlerine umut olsun diye,
merdivendeki deniz kabuklarını da sayfaya taşıyıverdim.

Kolombiya'dan...

oğlumdan gelen fotoğrafları da paylaşmak istiyorum,

doğasını, evlerinı, yemeklerini..

oğlum yaşadığı şehir Medellin,

ama sık sık, gelinimin kasabası olan Pacora'ya gidiyorlar.

Pacora  UNESCO tarafından Dünya Mirası Alanı olarak seçilmiş.

Tarımla geçinen, kahve çiftçilerinin yaşadığı bir bölgede,

Pacora.

renkler insanın içini açıyor,

gelinimin ailesi de neredeyse ikiyüz yıllık bir aile evinde yaşıyor.

evlerin korunarak bu kadar uzun süre yaşanılır olması,

ve içinde yaşamak, kimbilir, ne muhteşem bir duygudur.

kapı ve pencere fotoğraflarını çok sevdiğim için,

bu kareler oğlumun bana armağanı...

 

bir çok fotoğraf arasından seçtiklerim.

 karlı kış günü, bu renkli kareler,

umarım içinizi ısıtır.

tablet ve acemi ben...

Yeni yil hediyem ve karşısında  çaresiz ben,
ne kahveler içtim olmadı,
şu instagram  nedir?
Çözemedim.
Oğlumun  tenolojik desteğine alışkıniım,
zor oluyor ama bikmadan, usanmadan deniyorum.

fotoğraf yüklemeyi becerebiliyorum,
kullanıcı adım  '' aysenyamanmoon'' ama nasıl link vereceğim,
bloga nasıl ekleyeceğim ???

biraz daha kahve desteği ile  meraklı kedi gibi kurcalamaya devam.

olmadı,
oğula müracat  skype üzerinden yardım.
bu aralar pek meşgulüm...

yeşil kaplı büyük kitap...

evde, sehpanın üzerinde duran ve merak uyandıran,
yeşik kaplı büyük kitap,
HAYAT MECMUASI
1962

kapağını açınca, zaman tuneline girmiş gibi oluyorum.

sizin içinde rastgele sayfalar açtım.
geçmişe kısa bir yolculuk yapın ...

iyi bir hafta sonu geçirmeniz dileğiyle,
sevgiler.