reşadiye - datça...

Reşadiye mahallesi, Datça girişindedir,

çok sokağı, kıvrımı yoktur.

iki yol vardır, biri bakkalı, muhtarı bulacağınız,

diğeri konağa giden, konağın arkasından patika yol gider.

Evlerin arasından, tepelere çıkar.

Tepeden bakmayı severim yarımadaya,

birde yol boyu gördüklerime.

yol boyu gözüme, eski taş evlerin yıkıntıları göründü,

birde kaktüs ailesinden arkadaşlar.

evin kapısına, yakıştırılmış,

fikir edip yapanın yüreğine sağlık, ne hoş olmuş.

rengarenk çiçekler de güzelliklerini esirgememiş.

ben baktım, baktım size de göstereyim istedim. 

kaktüsgiller den, kimi ararsan var.

hemde pek endamlı, pek güçlü yayılmışlar,

eski ev yıkıntılarına, boş arsalara, kapı önlerine. 

Datça'dan dikenli sevgilerle.

günler ve güller ...

Elemsiz,  kedersiz, sağlık ve huzurla,

Gül gibi geçip gitsin günlerimiz. 

iyi haftalar. 

Eski Datça'dan...

Blogum dan asla vazgecmedim. 

Çok ama çok özledim. 

Paylaşmayı, Arkadaşlarımın paylaşımlarini takip etmeyi.

Hayatın Her anı Aynı Olmuyor. 

Yaşadığım da böyle bir süreçti 

Ve biliyorum ki, sizde en çok Datça Fotoğraflarını Ozlediniz.

O zaman eski Datça Sokaklarında  Gezinmeye davetlisiniz.

Iyi gezmeler...

uzun bır aradan sonra...

Kocaman bir  merhaba, 

Kucak dolusu sevgiler...

evet babam Yürüdü. 

En güzel Haber bu.

Ve onun gülüşü

Datça'ya döndüm, 

baharın Son günlerinde 

Bahçe De isim cok.

En kisa zamanda görüşmek  Üzere.

umuda açılsın kapılar. ..

Umuda açılsın bütün kapılar,  pencereler,

ben hala istanbul'da babamın yanindayim. 

6. Haftaya girdik. Bu haftanın bitiminde doktor, yurutecek babamı. 

Umarım hersey yolunda gider ve babam yürür. 

Kapı ve pencere fotoğraflarını Kolombiya'da çekmiştim. 

Iyi haftalar dileğiyle. 

yaşarken ...

Bildiğiniz üzere,  babamın sağlık sorunları, 

ruh halimi direk etkiliyor.

Bu bır süreç , 

madem ki, yaşanan bu,

Istanbul'a  gitmeden,  Datça da geçirdiğim 15 günde, 

gözüme düşenler neler, zaman hangi seyrinde...

Bahar alametleri,  çayır da, çimen de.

Baharin cicekleri,
isil isil parliyor.

Hatta oyle guzel gunler oldu ki,
denize bile girdim.

Mor salkimlar, evleri guzellestirdi.

Benden  herkese kocaman  sevgiler.
carsamba gununden itibaren istanbul da olacagim.

2006 -2016 blog hayatında 10 yıl.

Evet tam 10 yıldır hayatımda blogum var. 

10 yıldır,  ömrüme düşenlere tanıklığım ve paylaşımım var.

Yediğimi,  içtiğimi,  gezdiğimi,  gördüğümü....

sevdiğim, beni mutlu eden halleri,
ince detayları, objeleri....

hayatımdan anları, günlük sevinçlerimi, hüzünlerimi,
heyecanlarımı, karamsarlığımı, umudumu....

10 kez yeni bir yıla, yeni beklentilerle girişimi...

çalışma masamda, bilgisayar karşısında,
çektiğim fotoğrafları düzenleyip hazırladım.
bazen uzun aralarla, bazen de,
 her gün yeni bir heyecanla,
baharı, yağmuru, kuşları, maviyi, yeşili....

kısaca biriktirdiklerimi paylaştım.
ve paylaştıkça çoğaldım.

10 yıl önce, bu sayfayı açarken blog hakkında çok az bilgim vardı.
tanıdığım bir kaç arkadaş isimlerinin ingilizce karşılığını sayfa adı yapmıştı.
dünya da en yaygın dil, bir çok kişiye ulaşmak kolay olur dediler.
benim adımın karşılığına en uygun olan,  CHEERFULMOON 'du.
yıllar içinde çok düşündüm değiştirmeyi ama öyle kaldı.
AYŞEN 'den hayata kalan izler.
10. yıla girdiğim bu günler, son derece zor zamanlarımdan,
babamın sağlık sorunları, güç bir hal aldı.
nisan 2016 da isim konusun da bir kampanya hazırlayıp,
değiştirsem mi sorusunu sizlerle paylaşmak istiyordum.
lakin çok başka bir süreçteyim.  bu konu şu an gündemim dışında.

sevgili arkadaşlarım blog vesilesi ile tanıştığım herkese,
kucak dolusu sevgiler gönderiyorum.

01. nisan. 2016
dünya